Duygusal zeka kavramı ilk olarak Peter Salovey ve John D. Mayer tarafından 1990 yılında ortaya atılmıştır. Duygusal zekayı "kendi ve başkalarının duygularını izleme ve çalışma yeteneği" olarak tanımlamışlardır (Salovey & Mayer, 1990). Daha sonra Daniel Goleman, "Duygusal Zeka: IQ'dan Daha Fazla Önemli Olabilir" adlı kitabında (1995) bu kavramı popüler hale getirmiştir. Goleman, duygusal zekanın beş temel bileşenini belirlemiştir: öz-farkındalık, öz-düzenleme, motivasyon, empati ve sosyal beceriler.